English
- Français
- Español-
Português
- Italiano
– Deutsch
29/10/2026
Faiseurs de rois Hacedores de reyes Kingmakers Fazedores de reis Königsmacher
FR ES PT EN IT DE
Les
partis arabes, « faiseurs de rois » des élections israéliennes
Dirigeants, effectifs,
implantation, résultats, programmes et rapports avec les partis sionistes
Los partidos árabes, «hacedores de
reyes» de las elecciones israelíes
Dirigentes, efectivos, implantación, resultados, programas y relaciones
con los partidos sionistas
Os partidos árabes, “fazedores de
reis” das eleições israelenses
Lideranças, filiados, implantação, resultados, programas e relações com
os partidos sionistas
Arab Parties as the “Kingmakers” of
Israeli Elections
Leaders, membership, strongholds, results, platforms and relations with
the Zionist parties
I partiti arabi, kingmakers delle elezioni
israeliane
Leader, iscritti, radicamento, risultati, programmi e rapporti con i
partiti sionisti
Die arabischen Parteien als „Königsmacher“
der israelischen Wahlen
Führungspersonal, Mitgliederstärke, Verankerung, Ergebnisse, Programme
und Verhältnis zu den zionistischen Parteien
28/10/2026
Bolsonaro, Netanyahu, Mahmoud Abbas, Trump
FR ES PT EN IT DE
Mada Masr مدى مصر
EN FR ES عر
محكمة مصرية تأمر بإغلاق موقع « مدى مصر» الإخباري الرائد وتحتجز رئيسة تحريره
واصلت محكمة مصرية هجومها على موقع « مدى مصر» يوم الثلاثاء، حيث أدانت رئيسة تحريره ومؤسسته المشاركة
لينا عطا الله بتهمة إدارة موقع إلكتروني غير مرخص. وأمرت المحكمة بإغلاق الموقع، واحتجزت
عطا الله، وفرضت عليها غرامة قدرها 3 ملايين جنيه مصري (حوالي 50 ألف دولار). تعد
« مدى مصر» واحدة من آخر المؤسسات الإخبارية المستقلة المتبقية في البلاد. وجاءت هذه
الأحكام عقب محاكمة صورية استمرت يوماً واحداً، رُفضت خلالها الطلبات القانونية التي
قدمتها عطا الله لتقديم مستندات واستدعاء شهود، وبعدها عيّنت المحكمة محامياً مجهولاً
بدلاً من فريقها القانوني الحالي. وقد تقدمت المؤسسة، التي تأسست عام 2013، بطلبات
متكررة للحصول على ترخيص، لكنها لم تتلق أي رد من السلطات المصرية. وأدانت «لجنة حماية
الصحفيين» الحكم، واصفةً « مدى مصر» بأنها «مصدر حيوي للتغطية الصحفية النقدية»،
ووصفت القرار بأنه «ضربة مدمرة لحرية الصحافة في مصر».
Egyptian
court orders closure of leading news outlet Mada Masr, detains editor
An Egyptian court continued its attack on Mada
Masr on Tuesday, convicting its editor-in-chief and co-founder Lina Attalah on
the charge of running an unlicensed website. The court ordered the closure of
the publication, took Attalah into custody, and fined her 3 million Egyptian
pounds (about $50,000). Mada Masr is one of the country’s last remaining
independent news organizations. The rulings followed a sham one-day trial in
which Attalah’s legal requests to present documents and call witnesses were
rejected, after which the court appointed an unknown attorney in place of her
existing legal team. The outlet, which was founded in 2013, has repeatedly
applied for licensure, but has received no response from Egyptian authorities.
The Committee to Protect Journalists condemned the ruling, calling Mada Masr “a
vital source of critical reporting” and the decision a “devastating blow to
press freedom in Egypt.”
Un tribunal égyptien ordonne la fermeture du grand média
d’information Mada Masr et place sa rédactrice en chef en détention
Un tribunal égyptien a poursuivi mardi ses attaques
contre Mada Masr en condamnant sa rédactrice en chef et cofondatrice, Lina
Attalah, pour avoir géré un site web sans autorisation. Le tribunal a ordonné
la fermeture de la publication, placé Mme Attalah en détention et lui a infligé
une amende de 3 millions de livres égyptiennes (environ 50 000 dollars). Mada
Masr est l’un des derniers organes de presse indépendants du pays. Ces
décisions font suite à un simulacre de procès d’une journée au cours duquel les
demandes de Lina Attalah visant à présenter des documents et à citer des
témoins ont été rejetées, après quoi le tribunal a désigné un avocat inconnu
pour remplacer son équipe juridique. Le média, fondé en 2013, a déposé à
plusieurs reprises des demandes d’agrément, mais n’a reçu aucune réponse des
autorités égyptiennes. Le Comité pour la protection des journalistes a condamné
ce jugement, qualifiant Mada Masr de « source essentielle d’information
critique » et estimant que cette décision constituait « un coup dévastateur
porté à la liberté de la presse en Égypte ».
Un tribunal egipcio ordena el cierre del importante medio de comunicación Mada Masr y detiene a su editora
Un tribunal egipcio continuó el martes su ofensiva contra Mada Masr al condenar a su editora en jefe y cofundadora, Lina Attalah, por el cargo de administrar un sitio web sin licencia. El tribunal ordenó el cierre de la publicación, detuvo a Attalah y le impuso una multa de 3 millones de libras egipcias (aproximadamente 50 000 dólares). Mada Masr es una de las últimas organizaciones de noticias independientes que quedan en el país. Las sentencias se dictaron tras un juicio farsa de un solo día en el que se rechazaron las solicitudes legales de Attalah para presentar documentos y llamar a testigos, tras lo cual el tribunal designó a un abogado desconocido en lugar de su equipo legal actual. El medio, fundado en 2013, ha solicitado repetidamente la licencia, pero no ha recibido respuesta alguna de las autoridades egipcias. El Comité para la Protección de los Periodistas condenó la sentencia, calificando a Mada Masr como «una fuente vital de reportajes críticos» y a la decisión como un «golpe devastador a la libertad de prensa en Egipto».
27/10/2026
Election Day in Israel
EN FR ES PT IT DE
Four
More Years of Netanyahu Will Finally Bring Israel to Its Knees
Quatre
années de plus sous Netanyahou finiront par mettre Israël à genoux
Cuatro
años más bajo Netanyahu acabarán poniendo a Israel de rodillas
Mais
quatro anos sob Netanyahu acabarão por pôr Israel de joelhos
Altri
quattro anni sotto Netanyahu finiranno per mettere Israele in ginocchio
Vier
weitere Jahre unter Netanyahu werden Israel endgültig in die Knie zwingen
26/10/2026
25/10/2026
24/10/2026
23/10/2026
“Yoseph” Haddad SuperStar
EN FR ES PT IT DE عر
In
Israel, an “Arab” remains an “Arab”: the case of the ‘meshtaf pe’ula’ “Yoseph”
Haddad
En
Israël, un « Arabe » reste un « Arabe » : le cas du ‘meshtaf pe’ula’ « Yoseph »
Haddad
En
Israel, un “árabe” sigue siendo un “árabe”: el caso del ‘meshtaf pe’ula’
“Yoseph” Haddad
Em
Israel, um “árabe” continua sendo um “árabe”: o caso do ‘meshtaf pe’ula’
“Yoseph” Haddad
In
Israele, un “arabo” resta un “arabo”: il caso del ‘meshtaf pe’ula’ “Yoseph”
Haddad
In
Israel bleibt ein „Araber“ ein „Araber“: der Fall des ‚meshtaf pe’ula‘ „Yoseph“
Haddad
في إسرائيل، يظل «العربي»
«عربياً»: حالة يوسف “Yoseph” حداد، المتعاون مع السلطات
20/10/2026
Psychedelic Hasidim psychédéliques
EN FR ES PT IT DE
Itamar Handelman Smith, Haaretz, October 17, 2026
- El mundo secreto de los judíos jasídicos que toman psicodélicos para acercarse a Dios
- O mundo secreto dos judeus hassídicos que tomam psicodélicos para se aproximar de Deus
- Il mondo segreto degli ebrei chassidici che assumono psichedelici per avvicinarsi a Dio
19/10/2026
Benny Ziffer, ou le génocide en noeud papillon
EN FR ES PT IT DE
Gideon
Levy, Haaretz,
October 8, 2026
- Benny Ziffer, The Gentle
Israeli Intellectual Who Advocated Genocide by Popular Demand
- Benny
Ziffer, le doux intellectuel israélien qui a prôné le génocide à la
demande du peuple
- Benny Ziffer, el afable
intelectual israelí que abogó por el genocidio a petición popular
- Benny Ziffer, o afável
intelectual israelense que defendeu o genocídio a pedido do povo
- Benny Ziffer, il mite intellettuale
israeliano che ha sostenuto il genocidio a furor di popolo
- Benny Ziffer, der sanfte israelische
Intellektuelle, der auf Wunsch des Volkes für Völkermord eintrat
Gideon Levy nous parle d'un temps que les moins de 30 ans ne peuvent pas connaître
EN FR ES PT IT DE
Israeli and Palestinian lawmakers pose with Spain's then-Prince of Asturias, Felipe, in 1997, during a delegation trip to Strasbourg, France, and Valencia, Spain. The visit brought together members of the Knesset and the Palestinian Legislative Council amid hopes for peace.
Des
parlementaires israéliens et palestiniens posent en 1997 aux côtés de Felipe,
alors prince des Asturies, lors d’un voyage de délégation à Strasbourg, en
France, et à Valence, en Espagne. Cette visite réunissait des membres de la
Knesset et du Conseil législatif palestinien, dans un climat d’espoir de paix.
English
- Français
- Español-
Português
- Italiano
– Deutsch
18/10/2026
Ursula von der Leyen lance un appel aux 438 municipalités d’Europe ayant encore des rues pavées: “Vite! Dépavez !”
La municipalité de Tirana, capitale de l’Albanie, a engagé une action décisive pour mettre fin au soulèvement logique de la jeunesse: elle a envoyé ses travailleurs dépaver le principal boulevard de la ville. Inspirée par cette initiative, Madame von der Leyen a lancé ce dimanche, au sortir de la messe, un appel vibrant aux 438 municipalités de l’Union européenne ayant encore des rues pavées: “Je vous exhorte instamment à dépaver le plus rapidement possible les rues de votre commune encore recouvertes de pavés”. Le maire de Paris a immédiatement réagi sur x: “Nous, ça fait un demi-siècle qu’on l’a fait”. Habitants des 438 villes concernées, préparez vos costumes de bain : une fois ôtés les pavés, les plages apparaîtront et ce serait idiot de ne pas profiter de la canicule qui s’éternise…Une fois le continent dépavé, restera un problème plus ardu à résoudre : les “drones chargés d’explosifs” envoyés par des mains étrangères dans les cours des palais démocratiques, à en croire le Premier ministre Edi Rama, ci-dessous…
17/10/2026
16/10/2026
تئوری پیروزی ایران
تلاش تهران برای دستیابی به جایگاه قدرت بزرگ در خاورمیانهٔ پساآمریکایی
تلاش تهران برای دستیابی به جایگاه قدرت بزرگ در خاورمیانهٔ پساآمریکایی
۹ اکتبر ۲۰۲۶
تصویری به سبک
نگارگری ایرانی که تابآوری جامعهٔ ایران را در برابر جنگ و فشارهای نظامی و
اقتصادی در خلیج فارس بازتاب میدهد.
زمانیکه صحبت از ایران میشود، دولت
ترامپ سابقهای به وضوح ناامید کننده و اسفناک دارد. این دولت نتوانست با ماهها بمباران
شدید، جمهوری اسلامی را از پا درآورد. نتوانست اراده ایران را در میز مذاکره بشکند
و آنرا تسلیم کند. با این حال، علیرغم هفت ماه عقبنشینی، مقامات آمریکایی معتقدند
که ورق برگشته است. آنها تحریمهای جدیدی را اعمال کردهاند و در عین حال محاصره
فعلی سواحل جنوبی این کشور را برقرار و حفظ کردهاند و در (همان حال) دسترسی ایران به تجارت خارجی را
محدود نمودهاند. در نتیجه، آمریکا به این نتیجه رسیدها است که جمهوری اسلامی به
زودی یا تسلیم خواهد شد یا سرنگون. اسکات بسنت (Scott Bessent)، وزیر خزانه داری، در اول سپتامبر اعلام
کرد: «ما این رژیم را از نظر اقتصادی خفه خواهیم کرد.».
شکی نیست که واشنگتن خسارت قابل توجهی به ایران وارد کرده است، اما (مقامات) جمهوری اسلامی نه تنها معتقد نیستند که در حال فروپاشی می باشند بلکه در واقع فکر میکنند که ایالات متحده را شکست خواهند داد. درک این موضوع آنچنان هم دشوار نیست. دولت ایران صرفاً از بمباران ایالات متحده و اسرائیل جان سالم به در نبرد بلکه این کشور به طرز هولناکتری تلافی کرد، به پایگاههای نظامی آمریکا آسیب رساند و تنگه هرمز را مسدود کرد. مردم این کشور به دلیل خسارات ناشی از جنگ و قطع روابط واشنگتن، هزینه اقتصادی سنگینی را میپردازند، اما بخش عمدهای از جمعیت دور پرچم (ایران) جمع شدهاند و به نظر میرسد پذیرفتهاند که اگر ایران بخواهد از خود دفاع کند، تحمل سختی ها ضروری است. در نتیجه، تهران جسورتر شده است.
مقامات ایران ممکن است در مورد هر تاکتیک اتخاذ شده با یکدیگر هم عقیده نباشند، اما در اهداف کلی با یکدیگر اشتراک نظر دارند. این اهداف شامل: بیرون راندن نیروهای آمریکایی از خلیج فارس، وادار کردن واشنگتن به لغو تمامی تحریمها، و واداشتن ایالات متحده به پذیرش این واقعیت که ایران یک قدرت بزرگ است.
با توجه به تضعیف توانمندیهای مادی ایران، شاید این اهداف بیش از حد جسورانه به نظر برسند؛ اما جمهوری اسلامی معتقد است که دستیابی به آنها امکانپذیر می باشد. این کشور بر این باور است که نیروهای نظامیاش میتوانند با تداوم حملات مستقیم به پایگاههای آمریکا و ترغیب کشورهای عرب به اعمال فشار بر ایالات متحده برای خروج از منطقه، نیروهای آمریکایی را از خلیج فارس بیرون برانند. همچنین، ایران تصور میکند که با ایجاد آشوب در بازارهای انرژی، میتواند واشنگتن را به لغو محدودیتهای اقتصادی نیز وادار سازد. به عبارت دیگر، استراتژی پیروزی تهران بر این فرض استوار است که میتواند با ایستادگی و تحمیل هزینههای سنگین، ایالات متحده را به پایان دادن سیاست مهارِ ایران (containment) وادارد.
نزدیک شدن و استحکام صفهای (مبارزه)
هیچکس تردید ندارد که ایران بر اثر
جنگ به شدت آسیب دیده است. ماهها بمباران توسط آمریکا و اسرائیل به صنایع و
زیرساختهای کشور لطمه زده است، نرخ بیکاری را به شدت افزایش داده و شمار بیشتری
از ایرانیان را به ورطه فقر کشانده است. تحریمها و محاصره دریایی واشنگتن نیز
تورمی سرسامآور پدید آوردهاند. ارتشهای آمریکا و اسرائیل میتوانند به موفقیتهای
تاکتیکی متعددی، از جمله ترور علی خامنهای، رهبر پیشین ایران، اشاره کنند.
اما این مناقشه از منظر راهبردی، فاجعه بار بوده است. مقامات آمریکایی بر این باور بودند که بمبارانهای هوایی سنگین و تلاشهای گسترده برای تضعیف اقتصاد ایران، جمهوری اسلامی را به زانو درخواهد آورد؛ اما چنین نشد. واشنگتن امیدوار بود که ترور خامنهای موجب قیام گسترده مردمی علیه حکومت شود، اما آن نقشه نیز ناکام ماند. در عوض، مرگ خامنهای باعث شد تا هواداران سرسخت جمهوری اسلامی به میدان بیایند. آنها هر شب در شهرهای اصلی کشور دست به راهپیمایی میزدند و حتی ایرانیان با گرایشهای سیاسی متفاوت نیز به آنها پیوستند و در حمایت از میهن خود گردهم آمدند. هنگامی که جنگ آغاز شد، ترکیه قصد داشت پذیرای ۷۰ هزار پناهجوی ایرانی باشد. (اما نشد.)
با این وجود، افراد کمی کشور را ترک کردند. در واقع، با تداوم جنگ، بسیاری از ایرانیان مقیم خارج، از جمله چهرههای فرهنگی، روزنامه نگاران و سیاستمدارانی که سالها در تبعید به سر میبردند به وطن بازگشتند از جمله محسن نامجو، خواننده و بیژن مرتضوی.
این موج ملیگرایی به معنای تأیید جمهوری اسلامی نیست؛ بسیاری از ایرانیان همچنان از رهبری کشور عمیقاً ناراضیاند. اما خشم نسبت به دولت خودی، تحتالشعاع خشم از واشنگتن قرار گرفته است. پیشتر، اکثر ایرانیان نسبت به ادعای جمهوری اسلامی مبنی بر اینکه ایالات متحده در پی نابودی کشورشان است، بدبین بودند و در واقع امیدوار بودند که تهران به دنبال برقراری روابط بهتر با واشنگتن باشد. اما بمباران شهرهای ایران و تهدیدهای مکرر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مبنی بر نابودی تمدن این کشور و سخنانی در مورد اینکه ممکن است «کل ملت را منفجر کند» و آنها را «بدون هیچ امیدی برای بقا به جهنم بفرستد»، نگرش ایرانیان را بکلی تغییر داده است. اکنون ایرانیان در طیفهای سیاسی مختلف بر این باورند که ایالات متحده قصد دارد کشورشان را محو و نابود کند و یا دستکم آن را وادار سازد تا در برابر تمامی خواستههای آمریکا تسلیم شود.
چنین نتیجهگیری در گفتگوهای مفصل ما (آمریکاییها) با ایرانیانِ دارای گرایشهای فکری گوناگون آشکار بود؛ گفتگوهایی که در ژوئن ۲۰۲۵، همزمان با نخستین بمباران ایران توسط واشنگتن، آغاز کردیم و تا به امروز ادامه دادهایم تا تحولات نگرشهای سیاسی آنان را در این دوران رصد کنیم. پس از کشتارهایی که در واکنش به اعتراضات گسترده ماه ژانویه رخ داد (ایجاد بلوا و آشوب ۱۶ و ۱۷ دیماه از سوی امریکا و اسرائیل)، اکثریت قریب به اتفاقِ افراد، خشم و اندوه عمیق خود را نسبت به رژیم ابراز میکردند. اما دریافتیم که با طولانی شدن جنگ و تشدید لفاظیهای ویرانگرانه ترامپ، دیدگاههای سیاسی آنان دستخوش تغییری بنیادین شده است. علی، مخالف سیاسی ۴۵ سالهای که سالها به دلیل فعالیتهای اجتماعی و سیاسیاش در زندان بوده، به ما گفت: «ما به وعده آمریکا بسیار باور داشتیم. اما با وجود این جنگ و تمام حرفها و اقدامات ترامپ و دولتش، آشکار است که آمریکاییها به ما دروغ گفته و ما را فریب دادهاند. آنها چیزی جز تسلیم کامل ایران نمیخواهند و این برای ما پذیرفتنی نیست.» مهسا، نویسنده و هنرمندی که در دهه سی زندگی خود به سر میبرد، نیز احساسات مشابهی را بیان کرد. او گفت: «هر آنچه تصور میکردیم [ایالات متحده] نماد آن است، یعنی آزادی، احترام و دموکراسی اکنون به نظرم دروغ میآید. با وجود تمام خشم و نارضایتیام از حکومت در طول این سالها، اینجا وطن ماست و هیچ کشور بیگانهای حق ندارد رهبران ما را بکشد، بر سر کودکانمان بمب بریزد و برای نابودی ما تلاش کند.»
از این رو، جای تعجب نیست که مراسم تشییع جنازه خامنهای در ماه ژوئیه، با وجود درگیریهای جاری در کشور، میلیونها سوگوار را به خیابانها کشاند. در این مراسم، مردم پرچمهای سرخ رنگی را توزیع میکردند که نماد تمایل آنها به انتقامی خونین بود. اندکی پس از آن، ایران به کشتیهای تجاری در حال عبور از تنگه هرمز حمله کرد و آتشبس شکنندهای را که سه ماه پیش از آن با ایالات متحده برقرار کرده بود، از هم گسست.
به نظر میرسد بسیاری از مقامات آمریکایی تصور میکنند که فشارهای اقتصادی شدید، سرانجام موجب تغییر نگرش ایران خواهد شد؛ یعنی اگر ایرانیان سختیِ کافی را تحمل کنند، یا تصمیم به سرنگونی حکومت خود میگیرند و یا (سرانجام مقامات) جمهوری اسلامی از بیمِ بقای خود، تسلیم خواستههای آمریکا میشوند. اما این نوعی تفکرِ خیال پردازانه است. ایران در ۱۵ سال گذشته اقتصادی را توسعه داده که مشخصاً برای تابآوری در برابر جنگ اقتصادی آمریکا طراحی شده است. برای مثال، مقامات ایرانی روابط مستحکمی با تجار کشورهای همسایه برقرار کرده و کشور را در زمینه تأمین مواد غذایی تقریباً به خودکفایی رساندهاند. در نتیجه، با وجود آسیب دیدن اقتصاد ایران و بالا بودن نرخ تورم، تا به امروز هیچگونه کمبودی در زمینه کالاها یا خدمات حیاتی در شهرها و شهرستانها مشاهده نشده است. حمیدرضا، مهندسی که برای کار مرتباً میان اصفهان و تهران در تردد است، میگوید: «شگفتانگیز است که امور در داخل کشور تا چه حد خوب اداره شدهاند. قیمتها بالاست، اما در هیچ کجای کشور کمبودی وجود ندارد. همهچیز در داخل و با دقت و تدبیر فراوان مدیریت شده است.»
دولت ایران نیز همچون مردم این
کشور، از زمان آغاز درگیری، رویکردی خصمانهتر نسبت به واشنگتن در پیش گرفته است.
رهبر عالی جدید کشور، مجتبی خامنهای، دستیاران مورد اعتماد خود را به سمتهای
کلیدی گمارده است (هرچند خود همچنان در اختفا به سر میبرد)؛ افرادی که عمدتاً
چهرههایی تندرو و وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند. این افراد، از
جمله محسن رضایی، مشاور امنیت ملی، و حسین طائب، فرمانده اصلی نیروهای شبه نظامی
داخلی ایران بر این باورند که بازداشتن دشمن از حملات بیشتر، مستلزم واکنشی قاطع و
تهاجمی در برابر هرگونه اقدام تحریک آمیز است. آنها نسبت به جدیت واشنگتن در امر
دیپلماسی بدبین هستند و خاطرنشان میکنند که ایالات متحده دو بار در بحبوحه
مذاکرات به ایران حمله کرده و سپس از تفاهمنامهای که در ژوئن با ایران امضا کرده
بود، عقبنشینی کرده است؛ از این رو آنها استدلال میکنند که نمیتوان به آمریکا
اعتماد کرد. در واقع، آنها معتقدند اگر ایالات متحده تمایلی به گفتگو نشان دهد،
ممکن است حتی در همان حال مشغول برنامه ریزی برای حملات مجدد باشد، همانطور که
در ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶ چنین کرد.
بنابراین، رفتار ایران بی مهابا و نامتناسب خواهد بود. اگر جنگ از سر گرفته شود، ایران نه تنها به کشورهای (شیخ نشین ها) همسایه حمله مستقیم خواهد کرد، بلکه سراسر منطقه را به آتش می کشد. دیدگاه غالب در تهران این است که احتیاط و قابل پیشبینی بودن، تنها فشار بیشتر ایالات متحده را به دنبال خواهد داشت و کمکی به پیشبرد اهداف نظامی اصلی ایران یعنی واداشتن واشنگتن به خروج تمام نیروهایش از خلیج فارس و پذیرش برتری ایران نخواهد کرد. حملات مکرر ایران به پایگاهها و تأسیسات نظامی آمریکا در اردن، سوریه و سراسر خلیج فارس نیز دقیقاً با همین هدف صورت میگیرد. آنها تا حدی موفق شدهاند. این حملات آسیبهای جدی به چندین مورد از داراییهای ایالات متحده وارد کرده و این کشور را ناچار ساخته است تا بسیاری از عملیاتها و منابع نظامی خود را به اسرائیل و اردن منتقل کند و برای پشتیبانی لجستیکی، به پایگاهی در مرکز اقیانوس هند متکی باشد. تهدید حملات ایران حتی واشنگتن را واداشته است تا تمام بمبافکنهای B-1 خود را از پایگاهی در بریتانیا خارج کند.
تهران همزمان تلاش میکند تا شرکای واشنگتن در حوزه خلیج فارس را متقاعد سازد که پایگاههای نظامی آمریکا را در خاک خود تعطیل کنند. در همین راستا، ایران آشکارا اعلام کرده است که صلح و امنیت در خلیج فارس در گرو بیرون راندن ارتش آمریکا از منطقه است و بارها کشورهای این منطقه را که گمان میرود به تلاشهای جنگی ایالات متحده کمک میکنند، هدف حملات خود قرار داده است. بعید است که ایران در نهایت بتواند به حضور نظامی ایالات متحده در منطقه خلیج فارس پایان دهد؛ با این حال، اقداماتی انجام داده که کشورهای عربی را وادار به تجدید نظر در مورد اتکا به چتر امنیتی آمریکا کرده است؛ امری که میتواند به کاهش حضور نظامی ایالات متحده در منطقه منجر شود.
باید توجه داشت که ایران میتواند بدون دستیابی به گشایش اقتصادی، ارتش آمریکا را از منطقه پیرامونی خود بیرون براند. در واقع، دولت ترامپ تا حدی به این دلیل «روز سرنوشت ساز اقتصادی» (D-Day اقتصادی) را اعلام کرد که ارتش دچار فرسودگی شده بود و حملات ایران به نیروی دریایی آمریکا، کشتیهای واشنگتن را مجبور کرده بود تا از سواحل ایران فاصله بیشتری بگیرند. اما ایران بر این باور است که میتواند با تحمیل فشار مالیِ کافی، رقیب خود را به نوعی تفاهم اقتصادی وادارد. در همین راستا، تهران با حمله به چندین تأسیسات انرژی در منطقه خلیج فارس، از جمله میدان گازی «راساللافان» قطر (در تلافی حمله اسرائیل به میدان گازی «پارس جنوبی» ایران) و تأسیسات نفتی بندر «فجیره» در امارات متحده عربی تلاش کرده است قیمت نفت، گاز، گازوئیل، سوخت جت و سایر مشتقات نفتی را افزایش دهد. ایران همچنین نفتکشها و شناورهای حامل گاز طبیعی را هدف قرار میدهد و میکوشد کنترل خود را بر تنگه هرمز که آن را قلمرو حاکمیتی ایران میداند تثبیت کند. واشنگتن در برابر این تلاشها به شدت مقابله کرده و اخیراً موفق شده است به عبور نفتکشها از این گذرگاه راهبردی کمک کند؛ اما این عملیاتها نیازمند منابع عظیم نیروی دریایی بوده و ایالات متحده نمیتواند آنها را برای مدتی نامحدود ادامه دهد.
شرکای منطقهای ایران نیز به یاری این کشور آمدهاند. نیروهای عراقیِ تحت حمایت ایران به یک خط لوله حیاتی که نفت عربستان سعودی را به تأسیساتی در دریای سرخ منتقل میکند، حمله کردهاند؛ اقدامی که عرضه جهانی نفت را برای ماههای متمادی بهشدت کاهش خواهد داد. متحدان حوثی ایران در یمن نیز بطور مداوم تأسیسات نفتی عربستان را هدف قرار دادهاند. حوثیها حتی موفق به تصرف قلمروهای وسیع جدیدی شده و به تنگه بابالمندب رسیدهاند؛ موقعیتی که به آنها امکان میدهد دریای سرخ، مسیری که ۱۲ درصد از تجارت جهانی از آن میگذرد را تهدید کنند. این حملات همچنین نشان داد که اگرچه شبکه های ایران ممکن است در لبنان و سوریه متحمل ضرباتی شده باشند، اما در مجموع همچنان از توانمندی بالایی برخوردار است.
ادامه حفظ مسیر (کنونی) بدون ایجاد تغییرات ناگهانی و اساسی
ایالات
متحده ممکن است تصور کند که ایران را در تنگنا قرار داده است، اما تهران چنین نظری
ندارد. این کشور خود را در موضع ضعف یا فاقد گزینه ای (متفاوت) نمیبیند؛ بلکه بر
این باور است که به جایگاه یک قدرت بزرگ دست یافته است. تهران به عملکرد نظامی خود
میبالد و احساس میکند که از احترام بینالمللی تازهای برخوردار شده است. مقامات
تهران از تصاویر مربوط به استقبال پرشور کشورهای عضو از هیئت ایرانی در نشستهای
ماه سپتامبرِ «سازمان همکاری شانگهای» و گروه «بریکس» (ائتلافی غیرغربی) خرسند
شدند.
ایران همچنان با چالشهای عظیمی روبروست و هنوز راهی برای تبدیل دستاوردهای دوران جنگ به منافع پایدار در دوران صلح نیافته است؛ با این حال، در صورت لزوم، آماده ادامه مبارزه است. به گفته یکی از تحلیلگران ارشد ایرانی که به سیاستگذاران کشور نزدیک است، دولت معتقد است که مردم ایران «اگر بدانند که در نهایت پیروز خواهند شد، حاضرند درد و رنج اقتصادی را تحمل کنند.» همچنین نخبگان این کشور بر سر یک استراتژی مشترک به اجماع رسیدهاند. به عبارت دیگر، تهران اطمینان دارد که با تداوم همین مسیر پیروز خواهد شد و نیازی به هیچگونه سازش با آمریکا ندارد.
اشخاص نامبرده
علی خامنه؛ بیژه
مرتضوی؛ دونالد ترامپ؛ حمید رضا؛ حسن روحانی؛ مهسا؛ مسعود پزشکیان؛ محمد باقر
قالیباف؛ محمد جواد ظریف؛ محسن نامجو، محسن رضائی؛ مجتبی خامنهای؛ نرگس باجوغلی؛
اسکوت بسنت؛ ولی نصر
ایران، آمریکا، دونالد ترامپ، تهران، واشنگتن،
مجتبی خامنهای، علی خامنهای، خلیج فارس، تنگه هرمز، اسرائیل، تحریمها، جنگ
اقتصادی، شرق میانه، بریکس، سازمان سازمان همکاریهای شانگهای، هوثیها، یمن،
دریای سرخ، عربستان سعودی
نرگس باجوغلی (تهران، 1982) انسانشناس
و دانشیار مطالعات خاورمیانه در دانشکده مطالعات عالی بینالمللی دانشگاه جانز
هاپکینز است. او نویسنده کتاب «ایرانِ بازتعریفشده: دغدغههای قدرت در جمهوری
اسلامی» است.
ولی نصر(تهران، 1960) استاد کرسی «مجید خدوری» در امور بینالملل و مطالعات خاورمیانه در دانشکده مطالعات عالی بینالمللی دانشگاه جانز هاپکینز و نویسنده کتاب «استراتژی کلان ایران: یک تاریخ سیاسی» است.
15/10/2026
Iran’s Theory of Victory
EN FR ES PT IT DE
Tehran’s Fight for Great-Power Status in the Post-American Middle East
Narges Bajoghli and Vali Nasr, Foreign Affairs, October 9, 2026
Inscription à :
Articles (Atom)