Le Sioniste idéal d’Israël est un stormtrooper*. Et sa plus grande menace est un député arabe

Ben-Gvir appellera la Liste unie** une « Alliance représentant la terreur », même si les députés arabes condamnent le terrorisme palestinien bien plus que lui, Ben-Gvir, ne condamnera jamais le terrorisme juif. La droite préfère un soldat qui commet des crimes de guerre à un député arabe, simplement parce qu’il est arabe.

Gideon Levy, Haaretz, 25/01/2026
Traduit par Tlaxcala

Marche dans la ville arabe de Sakhnin dans le nord d’Israël, samedi. Photo Rami Shllush

« C’est nous ou eux », a écrit Yehoda Vald, le PDG [sic] du parti de droite Sionisme Religieux, sur son compte X jeudi soir. Deux photographies, l’une au-dessus de l’autre, ont clairement indiqué qui, selon Vald, est « nous » et qui est « eux ».

L’image du haut, « nous », montre environ six soldats israéliens, armés et blindés de la tête aux pieds, photographiés de dos alors qu’ils marchent fièrement vers les ruines de Gaza. L’image du bas, « eux », montre les chefs des quatre partis israéliens à majorité arabe, leurs mains jointes et levées haut, annonçant jeudi soir le renouvellement de leur alliance électorale.

Une image du désespoir, au-dessus d’une image d’espoir. Une image de dévastation, au-dessus d’une image de reconstruction. Une image d’une guerre jamais rassasiée, au-dessus d’une image d’une possibilité de changement. Vald espérait que l’image de la Liste unie renouvelée terroriserait les Israéliens. S’il y avait une véritable opposition de gauche en Israël, cette politique de la peur se serait transformée en espoir.

Il y a quelque chose de dérangeant dans ces deux photographies. Toutes deux ne montrent que des hommes, et chacune est mono-nationale : seulement des Juifs dans l’une, seulement des Arabes dans l’autre. C’est le monde de Vald, un colon. Mais tous les Israéliens doivent se demander s’ils préfèrent vraiment les soldats armés marchant vers leur scène de crime, la destruction totale autour d’eux, au groupe de politiciens arabes, parmi les meilleurs de la Knesset, représentants de la seule opposition qu’Israël ait actuellement ?

Est-ce là la vision ? Est-ce là l’espoir ? L’épée de Vald dévorera-t-elle pour toujours — l’épée de ceux qui frissonnent de plaisir à la vue de ces « nous » armés et de l’effroyable destruction qu’ils ont semée et n’en veulent que davantage ? Devons-nous nous identifier au « nous » de Vald simplement parce qu’il nous montre des soldats juifs, même s’ils sont soupçonnés d’être des criminels de guerre ?

Soldats à Gaza. Photo AFP

Vald est un colon « modéré », du Gush Etzion « libéral », et il ne participe pas aux pogroms. Il représente la majorité des Israéliens aujourd’hui, surtout après le 7 octobre. Ils préfèrent un soldat d’occupation juif à un député arabe, qui par définition — c’est-à-dire, par sa participation à la Knesset — cherche à s’intégrer dans la société israélienne. L’idée qu’un soldat soupçonné de crimes de guerre soit préférable à un parlementaire arabe, simplement parce qu’il est arabe, est vraiment malsaine.

Itamar Ben-Gvir s’est empressé d’appeler le nouveau bloc électoral « l’Alliance représentant la terreur ». Les quatre dirigeants des partis qui le composent ont condamné le terrorisme palestinien bien plus souvent que Ben-Gvir n’a condamné le terrorisme juif. Il ne l’a pas condamné, et ne le condamnera jamais. Aucun d’entre eux n’a eu recours à la violence comme Ben-Gvir l’a fait, mais l’expert en terrorisme les déclare terroristes.

Qu’est-ce qui est israélien, selon Vald et ses semblables ? Un soldat d’occupation. Qu’est-ce que le Sioniste idéal à leurs yeux ? Un Stormtrooper*. Et qu’est-ce qui est effrayant et menaçant ? Un député arabe. Un concentré de la vision du monde de la plupart des Israéliens. La renaissance de la Liste unie est presque la seule chance d’un changement de gouvernement en Israël ; on s’attendrait à ce que quiconque le souhaite s’en réjouisse. Mais le simple fait qu’elle soit arabe est une menace pour la plupart des Israéliens. En revanche, ce que l’armée israélienne a fait et continue de faire à Gaza, dont l’étendue réelle n’est connue d’aucun Israélien, est une source de fierté et d’identification.

Il est difficile de comprendre ce qui, dans les images de la terrible destruction à Gaza, inspire de la fierté. De quoi êtes-vous exactement fier ? De la destruction, ou des meurtres ? Des bébés morts, ou des femmes tuées ? Et pourquoi voyez-vous ces soldats comme des héros ? N’avez-vous pas entendu ce qu’ils ont fait, n’avez-vous pas vu ?

Inversement, qu’est-ce qui vous effraie tant dans l’image des politiciens arabes ? Ont-ils jamais menacé l’État d’Israël ? Avez-vous vu comment eux et leur communauté se sont comportés depuis le 7 octobre ? Ils avalent leur humiliation et leur douleur terrible face à la mort de leurs compatriotes — et restent silencieux. Et condamnent le 7 octobre. Ils sont des héros bien plus grands que les soldats qui piétinent Gaza dans leurs bottes rouges de parachutiste.

Si le choix est entre ce « nous » et cet « eux », alors je suis avec « eux », sans hésitation.

NdT

*Stormtrooper : membre des troupes d’assaut, terme popularisé par Star Wars, emprunté à l’allemand Sturmtruppen, désignant les troupes de choc impériales durant la Première Guerre mondiale.

**Liste unie : al-Qa’imah al-Mushtarakah/HaReshima HaMeshutefet/Joint List, coalition électorale de quatre partis de Palestiniens de 1948, créée en 2015, dissoute en 2021 et reconstituée en vue des élections à la Knesset prévues cette année. Elle regroupe l’Assemblée nationale démocratique (Balad), le Front démocratique pour la paix et l’égalité (Hadash), le Mouvement arabe pour le changement (Ta’al) et la Liste arabe unifiée (Ra’am).

Des gauchistes queer soutenaient déjà les Palestiniens dans les années 70. À l'époque, ils détournaient des avions

Ofri Ilany, Haaretz, 23/1/2026
Traduit par Tlaxcala

 NDT : ci-dessous un article qui en dit long sur l’état de l’opinion israélienne et sur le bas  niveau de ceux qui, comme l’auteur, prétendent l’éclairer. Faut-il en rire ou bien pleurer?

Depuis le 7 octobre, de nombreux Israéliens sont choqués par les positions propalestiniennes qui prévalent en Occident. En réalité, cet étonnement vient de la mémoire courte des médias.

Des familles  ouest-allemandes manifestent à l’aéroport de Tempelhof à Berlin contre la guerre au Vietnam, avec Gudrun Ensslin au centre, juillet 1967. Sur les pancartes : « LBJ (Johnson), combien d’enfants as-tu tué aujourd’hui ? », « Pas de bombes sur les enfants vietnamiens », « Dites à vos enfants ce que vous avez appris : les armes ne sont pas des jouets ». Photo Dpa Picture Alliance/Alamy

À l’été 1970, le chaos éclata dans un camp d’entraînement du Fatah en Jordanie. L’un des volontaires s’entraînant au tir et au lancer de grenades insistait pour porter un pantalon de velours moulant pendant les exercices et refusait de le changer, même pendant les exercices de crapahutage. Ce volontaire rebelle n’était pas palestinien, mais allemand : Andreas Baader, leader du groupe clandestin de gauche connu sous le nom de Bande à Baader-Meinhof ou Fraction Armée Rouge. Il était arrivé au camp avec ses camarades Ulrike Meinhof et Gudrun Ensslin peu de temps auparavant, après s’être évadé de prison à Berlin. Ils avaient fui vers Berlin-Est et de là, pris l’avion pour le Moyen-Orient. Avant cela, ils avaient déjà établi le contact avec des activistes palestiniens à Berlin et convenu d’une coopération.

Baader était un personnage gâté et flamboyant. Bien qu’à la tête d’un groupe clandestin marxiste, la politique l’intéressait moins qu’un mode de vie ostentatoire. Il était méticuleux sur le port de vêtements de luxe et aimait se maquiller. Avant de se tourner vers les activités terroristes, il avait posé nu pour un magazine pornographique gay. Cela ne plaisait guère à Abou Hassan – le nom de guerre du membre du Fatah chargé du groupe. Son propre mode de vie était beaucoup plus conservateur. Il n’appréciait pas non plus la tendance de Baader à tirer avec la Kalachnikov qu’on lui avait donné de manière indiscriminée, gaspillant d’énormes quantités de munitions.

Cet épisode est décrit en détail dans le livre « The Revolutionists : The Story of the Extremists Who Hijacked the Seventies » du journaliste britannique Jason Burke. Publié il y a quelques mois, il traite du moment historique où la gauche radicale mondiale s’est mobilisée pour la lutte palestinienne et l’a vue comme le front de la révolution mondiale. Cela ne s’est pas produit en 2023, mais en 1970. C’était une époque turbulente de révolutions socialistes à travers le monde. En même temps, les organisations militantes inventaient de nouveaux modes d’opérer dangereux, au premier rang desquels les détournements d’avions. Il s’était avéré que détourner un avion était assez facile à faire. Le monde était naïf, et personne n’avait alors pensé à installer des détecteurs de métaux dans les aéroports.

Burke décrit d’autres situations comiques nées de la rencontre entre les jeunes révolutionnaires allemands et les rudes combattants du Fatah. Ulrike Meinhof, qui était journaliste et n’avait tenu un pistolet pour la première fois que récemment, fit un choc après avoir retiré la goupille d’une grenade et failli se faire sauter. En réponse, Baader la traita de « cochonne bourgeoise », et elle l’insulta en retour. Ensslin, quant à elle, insistait pour prendre des bains de soleil seins nus au camp. Les volontaires propalestiniens rappelaient un peu les volontaires européens affluant dans les kibboutzim à la même époque.

La plupart des volontaires internationaux en Jordanie ne parlaient pas un mot d’arabe, et certains refusaient de faire ce qu’on leur demandait : ils n’étaient pas venus jusqu’en Palestine pour creuser des fossés. En moins de deux mois, Ensslin décida qu’un des membres de sa cellule était un agent sioniste, après s’être imaginé l’entendre écouter une émission de radio en hébreu. Elle exigea qu’Abou Hassan l’exécute sur place. À ce stade, les hôtes en eurent assez et exigèrent que les jeunes radicaux allemands prennent un avion pour retourner en Europe.

Malgré les nettes différences culturelles entre les combattants palestiniens et les jeunes Européens qui les ont rejoints, il y avait aussi beaucoup de points communs entre les deux groupes. Burke souligne qu’ils admiraient tous les mêmes textes (les écrits de Marx ou Mao) et vénéraient les mêmes héros (Che Guevara et Frantz Fanon). À cette époque, la lutte palestinienne avait un caractère gauchiste-marxiste et faisait partie d’une série de soulèvements communistes dans le monde en développement, en Europe et aux USA. Même Timothy Leary, le célèbre prophète californien du LSD et de la psychédélie, envisageait de s’entraîner avec le Fatah. Les Palestiniens déclinèrent ses services.

Leila Khaled, membre du Front Populaire de Libération de la Palestine, emporta une biographie de Che Guevara lorsqu’elle détourna un vol TWA reliant Rome à Tel Aviv en août 1969. Elle déclara même que l’avion avait été détourné par le « Commando Che Guevara ». Après avoir fait atterrir l’avion à Damas, elle dit aux passagers effrayés : « Nous faisons partie du Tiers Monde et de la révolution mondiale ». Elle distribua même des bonbons et des cigarettes aux passagers et fut surprise qu’ils ne soient pas plus réceptifs.

Leila Khaled, qui a détourné un vol TWA de Rome à Tel Aviv en 1969. Elle a distribué des cigarettes et des bonbons aux passagers. Photo Bettmann/CORBIS

Des phénomènes excentriques

Depuis le 7 octobre, beaucoup en Israël sont choqués par le fait que des militants queer progressistes manifestent au nom des Gazaouis. Un sketch de « Eretz Nehederet » (l’émission satirique télévisée « Un pays merveilleux ») devenu viral dépeignait une personne queer non-binaire aux cheveux violets agitant un drapeau palestinien – comme si les opinions propalestiniennes étaient un caprice nouveau et intrigant du mouvement « woke ». En réalité, cet étonnement vient de la mémoire courte des médias israéliens.

« TA LIBERTÉ EST INSÉPARABLE DE LA MIENNE. LUTTE POUR LA PALESTINE, LUTTE POUR LA VIE DES PERSONNES TRANS » : affiche de @QUEERS.FOR.PALESTINE, Londres

Il n’y a rien de nouveau ni de surprenant à ce que des gauchistes expriment leur soutien aux Palestiniens – c’est le cas depuis plus de 50 ans. Si vous cherchez des phénomènes excentriques, l’aile gauche des années 1970 offrait des alliances bien plus étranges. De plus, à la différence des manifestants des campus usaméricains d’aujourd’hui, bon nombre de gauchistes de l’époque prenaient aussi les armes et détournaient des avions. Par exemple, Brigitte Kuhlmann, la jeune Allemande qui dirigea le détournement du vol Air France vers Entebbe. Elle aussi essaya d’engager les otages dans des conversations sur la révolution mondiale.

Pourtant, il y a une différence entre hier et aujourd’hui. L’idéologie des principales organisations palestiniennes dans les années 1970 était marxiste et laïque, et certains des leaders avaient grandi dans des foyers chrétiens – par exemple, George Habash et Nayef Hawatmeh. En revanche, l’idéologie du Hamas et du Jihad Islamique est l’islam fondamentaliste. Le livre de Burke raconte le glissement qui s’est produit dans les organisations terroristes [sic] tout au long des années 70 : les groupes voués à une révolution prolétarienne mondiale furent écartés au profit de ceux s’identifiant à la révolution islamique. Ce processus s’accéléra à la fin de la décennie, suite à la Révolution Islamique en Iran. Au début, les organisations laïques et islamiques s’entraînaient ensemble sous l’égide de l’OLP, mais avec le temps elles prirent des chemins différents.

Kozo Okamoto durant son procès en Israël. Condamné à la perpétuité, il est libéré en 1985 dans le cadre d’un échange de prisonniers. Emprisonné 3 ans au Liban pour avoir présenté de faux papiers, il a obtenu en 1999 l’asile au Liban, où il vit toujours

Burke soutient que le terrorisme islamique est bien plus meurtrier – les terroristes marxistes étaient plus sensibles à la vie humaine et essayaient de ne pas tuer. Cependant, pour les victimes de Kozo Okamoto, par exemple, cette sensibilité n’a probablement pas beaucoup aidé. L’étudiant japonais avait peut-être écrit dans son journal son amour pour les cerisiers en fleurs et son opposition aux pesticides, mais cela ne l’a pas empêché de tirer de manière indiscriminée sur la foule à l’aéroport de Lod en 1972.

Ulrike Meinhof et Andreas Baader se sont suicidés en prison il y a longtemps, mais entre-temps, d’autres choses se sont produites. Le terrorisme est devenu plus sophistiqué, et la lutte contre lui aussi. La sécurité aéroportuaire est devenue un cauchemar, et la guerre contre le terrorisme est devenue une idéologie qui alimente les guerres, justifie les dictatures et soutient les politiciens. L’un d’eux est Benjamin Netanyahou, qui a lancé sa carrière comme expert en lutte antiterroriste. La révolution est depuis longtemps partie, mais Netanyahou est toujours là.

Daniela Klette, 67 ans, faisait partie de la « troisième génération » de la Fraction Armée Rouge. Arrêtée en 2023 après 30 ans de clandestinité, elle est actuellement jugée à Verden pour une série de crimes et délits « de droit commun ».

Gaza: Past, Present, Future? Truth and the Battle for Free Speech Norman Finkelstein's Talk at University of Massachusetts – Amherst, Sept. 24, 2025

The genocide in Gaza has sparked a global battle for freedom of expression, opinion, and organization, both in the North and South of the planet. The response of so-called democratic regimes to movements of solidarity with the Palestinian people has been appalling, marked by the most brutal repression of actions and words, from Berlin to Tangier, from London to New York. Norman Finkelstein, a Jewish scholar and son of Holocaust survivors, was ostracized long before October 7, 2023, for his denunciation of what he called the Holocaust industry. His talk at the University of Massachusetts in September 2025 was historic. It was his first appearance at a US university since October 7. His words deserve to be engraved in the marble of history. Here they are.

The Glocal Workshop, January 2026
50 pages, A5
Dewey Decimal Classification: 956.94 – 323.119 – 323.44 – 378.121 – 378.744

Download free Ebook

Our ebooks are free of charge. Any contribution is welcome.

Or donate to the Palestinian Red Crescent Society

در گفتگو: کارین لویکه‌فلد : تغییر رژیم در ایران؟

مصاحبه‌کننده: اولریش میز
برگرفته از سایت اپولوت

بفارسی از حمید بهشتی  23 ژانویه 2026

اپولوت:  من با کارین لویکه‌فلد درباره وضعیت کنونی ایران، تظاهرات خشونت‌آمیز اخیر و از همه مهم‌تر، مداخله گسترده خارجی توسط قدرت‌های بیگانه با هدف بی‌ثبات‌سازی کشور و ایجاد تغییر رژیم صحبت می‌کنم.

خوش آمدید، خانم کارین لویکه‌فلد. مستقیماً با اولین سؤال خود آغاز می کنم.

آخر هفته گذشته، اعتراضات گسترده‌ای علیه دولت ایران برگزار شد و برخی می‌گویند علیه رژیم ملاها، با تلفات فراوان بود عامل اصلی این اتفاق چه بود و سؤال بعدی این است که، آیا نتیجه این اعتراضات اساساً نارضایتی داخلی مردم بود، یا دست‌کم تا حدی عملیات هدفمند خارجی با هدف بی‌ثبات‌سازی بود؟

 لویکه‌فلد:  عامل مشخص آن، سقوط ارزش ریال ایران تا ۴۰ درصد در بورس دبی بود. بنابراین با یک افت ارزش عظیم. و چرا دبی؟ دبی سومین کشور مهم برای تجارت ایران است، بنابراین وقتی ریال در آنجا با چنین مشکلی مواجه می‌شود، موضوع به‌ویژه جدی است. اینکه آیا این سقوط ناگهانی ریال دستکاری شده است یا خیر، موضوعی است که کارشناسان مالی باید به آن پی ببرند و قطعاً نیز این کار را خواهند کرد.

در هر صورت، نتیجه این بود که در تهران، گروه مهم بازاری‌ها، یعنی تاجرانی که در واقع بیشتر معاملات را در تهران انجام می‌دهند، دیگر نتوانستند به کار خود ادامه دهند. بنابراین آنها مغازه‌های خود را بستند و اعتراض کردند، زیرا این افت شدید ارزش ریال، خرید هرگونه کالایی را برای آنها غیرممکن کرده بود.

واقعیت این است که دولت ایران به دلیل تحریم‌ها در وضعیت اقتصادی بسیار تنش‌زایی قرار دارد و دولت ایران از بازاری‌ها، یعنی تاجران اصلی که مسئول اقتصاد کشور هستند، با دلارهای یارانه‌ای حمایت می‌کند، و این حمایت در این وضعیت دیگر پایدار نبود. بنابراین دولت تفاهم نشان داد، با تاجران صحبت کرد و تلاش کرد تا راه حلی پیدا کند.

تمام این ماجرا در ۲۸ دسامبر سال گذشته اتفاق افتاد و دو یا سه روز به طول انجامید، سپس بازرگانان با دولت بر سر رویه‌ای برای رسیدگی به وضعیت به توافق رسیدند و به کار بازگشتند و مغازه‌های خود را دوباره باز کردند. مردم عادی نیز به بازرگانان پیوستند.

بسیاری از مردم به دلیل تحریم‌های تحمیل‌شده توسط آمریکا و اتحادیه اروپا و E3 (ترویکا) که سال گذشته و همچنین دوباره تشدید شده است، به سادگی در وضعیت اقتصادی بسیار دشواری به سر می‌برند. این موضوع طبیعتاً بر اقتصاد و البته بر مردم، حتی بیشتر از تاجران، تأثیر می‌گذارد و همچنین یک مشکل واقعی در مورد نحوه مدیریت اقتصاد در آنجا وجود دارد.

این یک مشکل بسیار، بسیار قدیمی است، و وزیر دارایی مدام عوض می‌شود و آنها در تلاشند تا آن را تحت کنترل درآورند. بنابراین از یک سو بازرگانان و از سوی دیگر مردم را داشتیم، و اعتراضات مسالمت‌آمیز بود زیرا دولت نیز گفت، «ما مشکلات شما را درک می‌کنیم و در تلاش برای یافتن راه‌حلی هستیم.» این اساساً وضعیت تا اوایل سال نو بود.

تاجران به سر کار خود بازگشتند و تعدادی از معترضان در خیابان‌ها ماندند. این اتفاق عمدتاً در تهران رخ داد. با این حال، آنچه در اوایل ژانویه اتفاق افتاد، می‌توان گفت، شاید مداخله‌ای سازمان‌یافته و هماهنگ‌شده توسط سرویس‌های مخفی در امور داخلی ایران بود.

دست گروهی در کار بود، داستانش کمی پیچیده است. سعی می‌کنم مختصر بگویم.:  جمعیت را ناگهان، به نوعی، گروه‌هایی که از خشونت استفاده می‌کردند همراهی کردند.  

 اپولوت:  اپوزیسیون کنترل‌شده، اپوزیسیون کنترل‌شده از بیرون. لویکه‌فلد:  بله، می‌توانید اینطور بگویید، اما اولش قابل رؤیت نبود،

بنابراین آنچه در حال وقوع بود دیگر فقط در تهران نبود، بلکه ناگهان در کرمانشاه در غرب، در تبریز در شمال، در مشهد در شرق، در اصفهان در جنوب، در آبادان که در خلیج فارس قرار دارد، رخ می‌داد. بنابراین ناگهان در سراسر کشور بود و خشن بود. و تصویر این تظاهرات به طرز عظیمی تغییر کرد. و سپس این حملات عمدتاً علیه زیرساخت‌های غیرنظامی، اما همچنین به طور خاص علیه پلیس، نیروهای پلیس عادی، سپس نیروهای امنیتی که البته به کار گرفته شدند، آتش‌نشانان و همچنین، برای مثال، هلال احمر ایران که در آن زمان متحمل خسارت جانی شد، هدایت شد. و سپس مشخص شد که چیز دیگری در جریان است، که یک منافع دیگر در کار بود، که این [حوادث] تحت کنترل بود.

سپس سرویس مخفی ترکیه به ایران اطلاع داد که گروه‌های مسلحی از شمال عراق و همچنین از آذربایجان در حال عبور از مرز و حرکت به سمت کرمانشاه و تبریز هستند. و سپس، البته، واحدهای نظامی مسلح ایران در آنجا فعال شدند و برای متوقف کردن آنها عملاً هم آنها را کشتند. بنابراین مشخص شد که این یک تهاجم در قالب یک شورش کنترل‌شده بود، و سؤال این بود که حالا چگونه می‌توانیم آنها را متوقف کنیم؟ و سپس اینترنت قطع شد، و کسانی که از خارج آن را کنترل می‌کردند، سعی کردند استارلینک را فعال کنند. این مستلزم کار با دستگاه‌های کوچک قابل حمل است که از طریق یک ماژول (دستگاه کنترل) خورشیدی کار می‌کنند، و ایران در این زمینه از سوی روسیه و چین حمایت شد.

بنابراین منبع من که "آلِس دِ کروک"است، که ارتباطات خوبی نیز با داخل کشور دارد و از شرکت‌های امنیتی شنیده‌اند که آن‌ها چگونه در آنجا عمل کردند.و با قطع استارلینک، ارتباط بین گروه‌های خشونت‌طلب و این تحریک‌کنندگان در داخل کشور و مدیرانشان در خارج از کشور قطع شد، و اوضاع به طور خودکار در کشور آرام شد.

چرا می‌توا این‌قدر دقیق گفت که...شاید باید اضافه کنم، چرا می‌توان این‌قدر دقیق گفت که از خارج کنترل می‌شد؟ به موازات آن یک بسیج رسانه‌ای در اروپا و ایالات متحده وجود داشت. یعنی دونالد ترامپ چنین گفت که ما با اسلحه‌های آماده شلیک در کنار شما هستیم و کمک در راه است و نهادهای دولتی را به دست بگیرید. پس اساساً، او به کودتا فراخوان داد و از سوی دیگر، سیاستمداران اروپایی، از جمله صدراعظم آلمان، فردریش مرکل، گفتند ما احتمالاً اکنون شاهد پایان، روزهای آخر، هفته‌های آخر این رژیم هستیم، و اکنون باید به پایان برسد.

 اپولوت:  چرا آنها اینقدر مشتاقند؟ خانم لوکه‌فلد، چرا آنها اینقدر مشتاقند، و آیا شما اطلاعی دارید که موساد، سیا و ام‌آی۶ به صورت شبه‌نظامی مداخله کرده باشند یا از این گروه‌هایی که خشونت را تحریک و آغاز کردند، حمایت کرده باشند؟ منظورم این است که اظهارات ترامپ روشن است، و اظهارات سیاستمداران اروپایی نیز روشن است، بنابراین البته می‌توان به وضوح فرض کرد که مداخله خارجی وجود داشته است، و آنها نیز می‌خواهند از شر دولت ایران خلاص شوند، این کاملاً واضح است. اما شواهد عینی در مورد موساد، سیا و ام‌آی۶؟

 لویکه‌فلد:  سال گذشته جلسه نتانیاهو و ترامپ در فلوریدا بود که موضوع بحث آن، البته، آمادگی اسرائیل برای جنگ بعدی علیه ایران بود. این سؤال که این اتفاق باید چه زمانی بیفتد، احتمالاً نسبتاً باز گذاشته شده بود، زیرا اسرائیل در حال حاضر در جبهه‌های بسیار مختلفی می‌جنگد و هنوز مشغول رسیدگی به پیامدهای مقاومت ایران در جنگ دوازده‌روزه ، یعنی جنگ ژوئن، را بازسازی و مرمت کنند. و احتمالاً یک توافق اولیه بین ترامپ و نتانیاهو وجود داشت که موساد در این امر دست دارد و می‌توان ردپای سیا را نیز در آن یافت. بنابراین، از یک سو، پیام‌های صوتی رهگیری شد، سلاح‌هایی پیدا شد، و یک عامل مالی نیز پشت همه اینها وجود دارد، به این معنی که منابع مالی برای آماده‌سازی و سپس اجرای همه اینها باید قابل توجه بوده باشد. و می‌بینید، سیا، به اصطلاح، کنترل منطقه بین مدیترانه شرقی و افغانستان را در دست دارد.

آنها پایگاه‌های نظامی بسیاری دارند که می‌توانند فضای هوایی این قلمرو را به صورت شبانه‌روزی زیر نظر داشته باشند، این قلمرو گسترده است، از قبرس شروع می‌شود و از روی لبنان و البته اسرائیل عبور می‌کند و به پایگاه‌های جدید در سوریه می‌رسد. سپس نیروهای نظامی آمریکا در عراق و پایگاه بزرگ در قطر نیز هست. بنابراین این بدان معناست که سیا به هر حال بر کل منطقه نظارت دارد، و موساد دو پایگاه نظامی بزرگ دارد، یکی در اربیل، نزدیک فرودگاه در اربیل در شمال عراق، و دیگری در آذربایجان. بنابراین آذربایجان نیز بخش جدایی‌ناپذیری از این تلاش‌ها برای بی‌ثبات‌سازی ایران است، و همانطور که گفتم، سلاح‌هایی کشف شده است، و وزیر امور خارجه ایران نیز گزارش داده است که آنها توانسته‌اند پیام‌های صوتی ضبط‌، یعنی تماس‌های تلفنی بین عوامل خارج و داخل کشور را ضبط کنند، و سپس، با کمک این فناوری، که ایران نیز به آن دسترسی داشت، توانستند تماس‌گیرنده و دریافت‌کنندگان را ردیابی کنند.

اما ببینید، سرویس‌های مخفی، البته، همان‌طور که از نامشان پیداست، اما همیشه تحلیلگرانی هستند که از سرویس‌های مخفی بیرون می‌آیند، مثل کروک، برای مثال، که قبلاً برای MI6 کار می‌کرد، او یک دیپلمات بریتانیایی است، او با اتحادیه اروپا و ناتو بود، اما می‌توان گفت که توانست خود را از آن محیط رها کند و بیش از ۲۰ سال است که دقیقاً تحلیل می‌کند در دولت آنجا چه می‌گذرد و ارتباطات دارد.

 اپولوت:   بر اساس این آگاهی، همان‌طور که شما اشاره کردید، وزیر امور خارجه ایران مستقیماً اسرائیل و آمریکا را به خاطر وضعیت کنونی در میدان متهم کرده است.

 لویکه‌فلد:  بله، این هم درست است که مطبوعات اسرائیل آشکارا بر اساس آن گزارش داده‌اند. یک خبرنگار نظامی بسیار مشهور اسرائیلی وجود دارد. و او ارتباطاتی دارد. که بر اساس آن، می توان درک کرد و غیر مستقیم گفته است: ما همه می دانیم اینها از کجا سرچشمه دارد که خیلی هم بدان می بالند  اسرائیل به طور خاص نیز به این نوع فعالیت‌ها افتخار می‌کند.

 اپولوت:  بله، این فوق‌العاده است. فعالیت‌های فوق‌العاده‌ای، وقتی کشورهای دیگر را بی‌ثبات می‌کنید. بله، من نمی‌دانم چطور می‌توان به آن افتخار کرد. زیرا به نظر می‌رسد این بخشی از غفلت عمومی از روابط بین‌الملل در این روزها است.

 لویکه‌فلد:  بله، من هم فکر می‌کنم که باید جنبه‌های دیگری را اضافه کنیم، به خاطر آنچه در این دوره، بین اواخر دسامبر و اکنون، در ۱۲ ژانویه، ۱۲ و ۱۳ ژانویه، به اصطلاح، اتفاق افتاده است. ما این مهاجمان را داشتیم، این تشدید تنش در حلب را داشتیم. ما شاهد خروج ناگهانی شبه‌نظامیانی بودیم که امارات متحده عربی پس از سال‌ها در یمن مستقر کرده بود. و در تمام این مدت، اسرائیل هم به لبنان و هم به سوریه در مناطق دورتری حمله می‌کرد. و در پاریس بین اسرائیل و سوریه، یک هیئت سوری، گفتگوهایی در جریان بود. و رئیس‌جمهور موقت به اصطلاح سوریه به طرز عجیبی به مدت ۱۰ روز ناپدید شده بود و سپس ناگهان ظاهر شد. بنابراین اتفاقات زیادی افتاده است که احتمالاً جزئیات آن با گذشت زمان روشن‌تر خواهد شد. اما این همه فعالیت همزمان نشان می‌دهد که این‌ها فعالیت‌های اطلاعاتی بوده‌اند. مردم در چنین چیزی دخالتی ندارند.

 اپولوت:  شما قبلاً گفته بودید که دولت ترامپ آشکارا طرف تظاهرات‌کنندگان خشونت‌بار ضد دولتی را گرفته بود. آنها حتی همانطور که اشاره کردید، آنها را تشویق کردند که نهادهای دولتی را به تصرف خود درآورند، و تهران تهدید کرد که به نفع تظاهرات‌کنندگان مداخله نظامی خواهد کرد. اما اکنون مشخص می‌شود که حمله اعلام‌شده آمریکا ناگهان لغو شده است.خانم لوکفلدت، دلیل این چرخش، این چرخش ظاهری چیست؟

 لویکه‌فلد:  من شخصاً آن را به محاصره و قطع ارتباطات نسبت می‌دهم، که احتمالاً انتظار وقوع آن را نداشتند. به عبارت دیگر، آنها تا حدی به این واحدهایی که در سراسر کشور در حال حرکت بودند وابسته بودند که در واقع دستورات خود را از خارج از کشور یا از کسانی که در داخل کشور بودند دریافت می‌کردند، اما با این حال به این ساختار ارتباطی، چه اینترنت، چه ماهواره یا استارلینک، متکی بودند و همه اینها قطع شد. و این قطعاً چیزی بود که ظاهراً آنها پیش‌بینی نکرده بودند. پس شاید یک...

 اپولوت:  بله، من این را از مطبوعات بین‌المللی متوجه شدم، اما البته نمی‌توانم از بیرون در مورد آن قضاوت کنم. گفته می‌شود نتانیاهو به طور ناگهانی و غیرمنتظره از دولت ترامپ خواسته است که این حمله، یعنی حمله برنامه‌ریزی‌شده توسط آمریکا، را لغو کند. این به دلیل تعداد زیاد موشک‌های ایرانی بود که ایران از ژوئن ۲۰۲۵ تولید کرده بود. و اینکه آنها بسیار می‌ترسند که نتوانند آنها را سرنگون کنند و در چنین حمله‌ای از سوی آمریکا متحمل خسارت‌های سنگینی شوند. دیدگاه شما در این باره چیست؟

 لویکه‌فلد:  ممکن است، ممکن است. ایران به صراحت اعلام کرده است که از لحظه‌ای که گفته شد ما می‌توانیم حمله کنیم، و آمریکا از یک سو نیروهای خود را از قطر خارج کرده است، اما از سوی دیگر نیروهایی را از اقیانوس آرام منتقل کرده است. بنابراین وضعیت نامطمئنی است، و قطعاً قابل توجه بود که ایران به وضوح اعلام کرد که اگر به ایران حمله شود، به منافع آمریکا در منطقه حمله خواهد کرد. و تحلیلگران هفته‌هاست که می‌گویند کل ساختار، ساختار نظامی و ساختار دفاعی ایران پس از جنگ ژوئن، به شکلی بسیار قدرتمند بازسازی شده است. این شامل پدافند هوایی و همچنین موشک‌هایی می‌شود که آنها توسعه داده‌اند، موشک‌هایی که موشک‌های هسته‌ای نیستند، بلکه موشک‌های هوشمند هستند. که مبتنی بر فناوری کاملاً متفاوتی نسبت به آنچه ما در غرب می‌شناسیم هستند. و فکر می‌کنم که شخصاً، من از آنچه آنها واقعاً در اختیار دارند مطلع نیستم، اما می‌دانم که تحلیلگران نظامی احتمالاً تصویر بسیار واضح‌تری دارند. و همچنین معتقدم که بین ایرانیان و کشورهای عربی خلیج فارس در این مورد تبادلاتی صورت گرفته است. به عبارت دیگر، آنها گفتند، ما اکنون بخشی از آنچه را که در اختیار داریم به شما نشان خواهیم داد. کشورهای عربی خلیج فارس نیز اظهارات مشابهی داشته‌اند و از ایالات متحده خواسته‌اند، نه به طور خاص با صدای بلند، اما بسیار مداوم، که علیه ایران اقدام نظامی انجام ندهد، زیرا در آن صورت بر آنها نیز تأثیر خواهد گذاشت. نیروی نظامی آمریکا نیز در این کشورها مستقر است. فکر می‌کنم این موضوع نقش دارد.

 اپولوت: بله، و بالاتر از همه، اینکه این امر واقعاً به یک جنگ بزرگ در منطقه منجر خواهد شد. من معتقدم که کشورهای خلیج فارس، قطر، عربستان سعودی، عمان به ایالات متحده نیز در این مورد هشدار دادند.

 لویکه‌فلد:  بله، عمان به هر حال، یک میانجی بسیار فعال بین ایران و غرب است. این موضوع مدت‌هاست که وجود دارد. و آنها همچنین در برابر کشورهای خلیج فارس موضع‌گیری کرده‌اند. در دسامبر سال گذشته، یک مجمع دوحه برگزار شد که در آن افراد بسیاری گرد هم آمدند. و در آنجا، نماینده عمان به صراحت گفت که تجاوز در منطقه و ناامنی و تهدید علیه صلح، از سوی ایران نیست، بلکه از سوی اسرائیل است. او به شدت به خاطر این موضوع مورد انتقاد قرار گرفت، اما بر موضع خود پافشاری کرد. همچنین جالب است که اشاره کنیم عربستان سعودی گفتگوی بسیار روشنی با ایران دارد. پس از جنگ ماه ژوئن سال گذشته، وزیر دفاع عربستان سعودی به تهران سفر کرد. بنابراین آنها تماس‌های نزدیکی دارند. و البته، وقتی عربستان سعودی چنین موضعی اتخاذ می‌کند، طبیعتاً اهمیت دارد. من معتقدم آنچه اسرائیل و ایالات متحده نیز دیده‌اند این است که نه تنها عربستان سعودی، بلکه ترکیه نیز موضع متفاوتی اتخاذ کرده است. و ترکیه طبیعتاً به دلیل عضویت در ناتو، اطلاعات فراوانی در اختیار دارد.

 اپولوت: بله، از این ارزیابی بسیار سپاسگزارم. و اکنون به سراغ سؤال مهم می‌رویم. حمله لغو نشده است، بنابراین به تعویق افتادن به معنای لغو نیست، زیرا بدیهی است که مقادیر عظیمی از تجهیزات جنگی در راه از ایالات متحده به شرق هستند. ناو هواپیمابرها در راهند و تجهیزات جنگی بیشتری در راه است. بنابراین وضعیت کوتاه تا میان‌مدت را چگونه ارزیابی می‌کنید، که اکنون ممکن است به چنین رویارویی عمیقی، یک درگیری نظامی، منجر شود؟ وضعیت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آنها کوتاه نمی‌آیند، اینطور نیست؟

 لویکه‌فلد:  درست است. آنها کوتاه نمی‌آیند، حملات در سطوح مختلف ادامه خواهد داشت. می‌توان یک حمله نظامی مستقیم را آغاز کرد، می‌توان عملیات‌های اطلاعاتی انجام داد، مانند آنچه در دو هفته گذشته دیده‌ایم. اما من فکر می‌کنم این فقط مسئله تغییر رژیم نیست، بلکه مسئله تجزیه ایران است. این مسئله بی‌ثبات‌سازی است که می‌توان آن را به طرق مختلف انجام داد، یعنی به اصطلاح، کشور را از حاشیه‌ها به داخل در هم شکستن. ایران یازده مرز مختلف دارد، یعنی با کشورهای همسایه، و به ویژه از شمال عراق، از آذربایجان تا بلوچستان در پاکستان. حملات مکرر و گروه‌های مسلحی که از مرز عبور می‌کنند، وجود دارد. این نشان می‌دهد که دقیقاً همان کاری که در سوریه انجام شد، در اینجا نیز در حال انجام است، یعنی تفرقه‌افکنی و حکومت‌داری، با استفاده از گروه‌های قومی که در آنجا وجود دارند، و همچنین گروه‌های مذهبی مختلف، برای بی‌ثبات کردن کشور و در درازمدت، به عبارت دیگر، برای نابودی آن از نظر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی، زمانی که یک جامعه به طور مداوم مورد حمله قرار گیرد و نتواند به درستی روی پای خود بایستد. و این فقط یک پروژه آمریکایی-اسرائیلی نیست. این یک پروژه امپریالیسم است، و آلمان، فرانسه و بریتانیای کبیر به وضوح در آن دست دارند. کشورهای موسوم به E3 در این امر دست دارند، و کمیسیون اتحادیه اروپا نیز نقش بسیار مهمی در این زمینه ایفا می‌کند. بنابراین اروپا نیز قرار است در این پروژه مشارکت داشته باشد، زیرا موضوع بر سر کنترل دریاهای آن منطقه و کل منطقه است، که در نهایت برای عقب راندن یا حتی حمله به چین و روسیه است. بنابراین من فکر می‌کنم کل این وضعیت به جنگ‌های بیشتری اشاره دارد.

 اپولوت: بله، و از این نظر، بازیگرانی که اکنون علیه ایران فعال هستند، هیچ تفاوتی با بازیگرانی که علیه روسیه فعال هستند، ندارند.

 لویکه‌فلد:  بله، پس ما این را می‌بینیم، از یک سو دونالد ترامپ در واشنگتن را داریم و از سوی دیگر نتانیاهو در اسرائیل، که در حال تضعیف حقوق بین‌الملل هستند، هر آنچه پس از جنگ جهانی دوم بنا نهاده شد. می‌توان آن را نقد کرد، اما قواعد و حقوقی برای تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد داشت، و این در حال تضعیف شدن است. این موضوع فقط با غزه، با جنگ علیه غزه یا با حمله فلسطینی‌ها به اماکن اسرائیلی در ۷ اکتبر آغاز نشد، بلکه بسیار زودتر شروع شد. و اکنون می‌بینیم، برای مثال، که با آدم‌ربایی مادورو و همسرش از کاراکاس حتی به صراحت تکذیب هم نشده است، و در اینجا نیز یک ارتباط زمانی می‌بینیم با این رویدادها در ایران، یعنی ربوده شدن مادورو و ناگهان در رسانه‌های اروپایی فراخوان‌هایی برای برکناری خامنه‌ای پدیدار شد. بنابراین ناگهان گفته شد که ایرانی‌ها اکنون می‌ترسند، رژیم ملایان، همانطور که آنها می‌گویند، که آنچه برای مادورو در ونزوئلا اتفاق افتاد برای آنها نیز اتفاق بیفتد. این دو کشور متحد هستند، که تا حد زیادی به خاطر بریکس (BRICS) است. ونزوئلا عضو بریکس نیست، اما بخشی از ساختار بریکس است. و سپس از اروپا فراخوان‌هایی آمد، که همه نگاه‌ها به تهران دوخته شده و خامنه‌ای اکنون باید برکنار شود، و رسانه‌ها و این سازمان‌های حقوق بشری، همان‌های به اصطلاح مستقر در نروژ یا ایالات متحده، وجود داشتند و ناگهان همه چیز را در مورد آنچه در ایران می‌گذرد می‌دانند، آنها به مدت یک هفته، به اصطلاح، به طور مداوم ۲۴ ساعته، در رسانه‌ها بوده‌اند و به اصطلاح، تمام توجه را علیه ایران متمرکز کرده‌اند. این یک پروژه است! بله، امپریالیسم، که به سادگی این جامعه از دولت‌ها، حتی اگر آنها اکنون بر سر گرینلند با هم بحث می‌کنند، در نهایت همه در یک جهت حرکت می‌کنند. و آن جهت علیه مردم خاورمیانه، علیه مردم و دولت‌های آمریکای لاتین و آفریقا، و برای دقیق‌تر بودن، علیه کشورهای جنوب جهانی است. و روسیه و چین، که عملاً ساختن ساختارهای جدیدی را با سازمان همکاری شانگهای و با بریکس آغاز کرده‌اند، البته آنها نیز اهداف این کشمکش قدرت هستند. این چشم‌اندازی بسیار تیره است، اما البته ما باید با واقعیت روبرو شویم.

 اپولوت:  خانم لویکه‌فلد، از ارزیابی مختصر شما از وضعیت فوق‌العاده خطرناک در ایران و نه تنها در ایران،. از شما بسیار سپاسگزارم. با وجود دوران سختی که در آن زندگی می‌کنیم، برایتان بهترین‌ها را آرزو می‌کنم. بسیار سپاسگزارم.

دوستان عزیز، اگر می‌خواهید در آینده نیز تولیداتی از این دست را ببینید، لطفاً از اپولوت حمایت کنید. اپولوت شما را در جریان امور قرار می‌دهد. با رسانه‌های شرکتی و آر.دی و زد.دی.اف، شما در ماشین تبلیغاتی دولت نشسته‌اید.

بسیار سپاسگزارم.